Single in the city…

Als ik soms aan het bloggen ben, dwalen mijn gedachten wel eens af naar de meidenserie SATC. De hoofdpersoon Carrie Bradshaw heeft een appartementje in het centrum van New York en schrijft aan het raam haar columns voor de plaatselijke krant. Ze heeft een inloopkast, een voorliefde voor mode en is (most of the time) single. Ze heeft een grote liefde, waarvan ze er maar niet uitkomt of hij de ware is of niet.

Ik zit ook aan het raam te schrijven, heb een inloopkamer en ik kijk af en toe naar de knipperende cursor op mijn scherm. Ik ben nu een tijdje single en af en toe denk ik ook ‘heb ik hem misschien al ontmoet’?

Het is natuurlijk een serie, SATC, het is fictie. Maar als ik om me heen kijk, vraag ik me af in hoeverre de onwerkelijkheid van de serie niet repliceerbaar is op de werkelijkheid van de vrouwen in (ik kan alleen spreken over) Nederland. 

Een aantal van mijn vriendinnen is getrouwd, heeft kids, woont samen en een deel is single. We praten geregeld over de liefde, het leven, ons werk. Vaak in de groepsapp,maar het liefst in real life onder het genot van een hapje en drankje.

Is dit echt? Want heel eerlijk gezegd de datingverhalen heb ik eigenlijk door de serie al gezien lijkt het . En is het nou een lust of een last dat single zijn?

Heel eerlijk gezegd, ik geniet van de vrijheid. Thuiskomen, douchen en klimmen in mijn huispakje. Popcorn smakkend eten, haar in de war, versleten sloffen. Krulspelden laat ik nog even voor wat ze zijn. Ik heb geen kinderen, wat betekent dat ik ook niet altijd ben gebonden aan een bepaald schema, zoals voetbal of op het schoolplein staan.

Op dit moment zie ik het met name als een lust. Het is wel LASTig soms, zoals met de kerstdagen, die uiteraard met het gezin worden gevierd. Maar dit jaar….heb ik dat getackeld…yup….

Het sneeuwt buiten en morgen wordt 10 cm sneeuw verwacht. Wat ik ga doen? Helemaal niks. Warme chocolademelk en series kijken op Netflix. Gewoon, omdat het kan….

Xxx

Jubes

 

1 Comment

Laat een bericht achter