Time flies…

Ayida, onze girl abroad!

Ik weet niet of het een kwestie van leeftijd is, dat de tijd sneller lijkt te gaan naarmate je ouder wordt?

De laatste jaren lijkt dat wel het geval bij mij, en zo oud ben ik helemaal nog niet. Precies een jaar geleden nam ik de abrupte beslissing om naar Suriname te verhuizen. Niet helemaal ongegrond, want ik had er al eerder een half jaar doorgebracht, maar deze keer zou het anders zijn. Definitiever.

Als ik nu terugdenk aan mijn mentale toestand van een jaar geleden zou ik die willen omschrijven als ‘chaotisch’. Wel of niet doen, nu of later, wat zijn de gevolgen, waarom zou ik het niet doen? Het veranderde ongeveer per uur. Maar ergens diep van binnen had ik de beslissing al gemaakt de eerste keer dat het in me opkwam.
Tijdens mijn studie aan de universiteit hoorde ik soms verhalen over slechte vooruitzichten op de arbeidsmarkt. Ach, always look on the bright side of life, is zo’n beetje mijn motto. Misschien raakte ik een beetje verblind door die bright side want na mijn afstuderen verstreken vijf jaar met allerlei tijdelijke baantjes, tot ik opeens thuis zat met een WW-uitkering. De verplichte sollicitatierondes van het UWV leverden ook niets op en ik kan je vertellen dat afgewezen worden voor de meest crappy baantjes ook niet bevorderlijk is voor je zelfvertrouwen. Ik had plannen voor een eigen bedrijf maar ook dat schoot niet echt op. Toen mijn uitkeringsperiode verstreken was stond ik voor een keuze: de bijstand in of genoegen nemen met het eerste beste baantje, tanden op elkaar en hopen dat het ooit weer goed zou komen. Beiden niet mijn kopje thee.

Aangezien mijn moeder, die 7 jaar geleden al definitief terug naar Suriname was verhuisd en bij de minste of geringste tegenslag in mijn leven riep “je moet hier komen wonen!” wederom gelijk aanbood dat ik een tijdje bij haar kon blijven om te zien of ik in Paramaribo een vaste baan zou kunnen vinden, besloot ik daarvoor te gaan. Dag vrienden, dag appartement in hartje Amsterdam, dag Nederland. Hallo Paramaribo, hallo nieuw leven vol nieuwe kansen.

Ik heb veel geluk gehad, binnen een paar dagen had ik werk als freelance communicatie adviseur en niet veel later een fulltime baan bij het grootste frisdrankenbedrijf in Suriname. En voordat ik het in de gaten had was ik een jaar verder en ontzettend blij dat ik die keuze gemaakt heb. Ook al is het hier ook niet altijd een kwestie van ‘…when you’re having fun’ , maar daar vertel ik jullie in andere columns meer over!

x-A-

Be the first to comment

Laat een bericht achter