Wie de schoen past….

POp zoek gaan naar gelijkgestemden is niet altijd makkelijk. Ik ben christen vanaf mijn jongere jaren en ga al naar de kerk sinds ik 4 jaar oud ben. Maar, een echte bewuste keuze maakte ik pas rond mijn dertigste. En tot de dag van vandaag is dat niet altijd makkelijk.

In mijn directe omgeving is namelijk niet iedereen christen. Op zich is dat geen probleem. Ook als je beide christen bent, kun je anders in het geloofsleven staan. Wat ik miste in  die vriendschappen, was het kunnen praten over geloof zonder dat daar direct een waardeoordeel aan werd gekoppeld.

Sinds een paar weken heb ik een stel onwijs bijzondere mensen ontmoet. Net als ik, hebben zij een liefde voor God. We proberen elkaar elke dag te inspireren met Bijbelteksten en getuigenissen (verhalen over hoe God je leven heeft veranderd). Ooit was ik zoveel bezig met mijn geloof en deed ik zo’n afstand van de wereld dat ik weet hoe het is om heel dichtbij God te staan…en ook hoe het is om ver bij Hem weg te zijn.

Spreuken 31 (je mag zelf kiezen of je de Bijbeltekst opzoekt) is inmiddels mijn lijfspreuk geworden. Ik denk aan hoe het is om een Woman of Power te zijn en dan heb ik het zeker niet over de macht zoals we die van de wereld kennen. Mijn omstandigheden, ze hebben me allemaal gemaakt tot waar ik nu in het leven sta.

Ik dank Hem elke dag. Ik zie de mensen die niets met Hem te maken willen hebben. Soms niet eens om wie Hij is, maar wat mensen in Zijn Naam doen. Het is een opgave, christen zijn. Het is lastig. Het impliceert perfectie.

En dan troost ik mezelf met de gedachte dat ik in Zijn ogen perfect ben geschapen. En soms kijk ik omhoog en zeg ik “Ok, als u het zegt”? Ik weet dat een aantal van mijn lezers geen christen is, ik ben blij dat je toch de moeite hebt genomen. Dat waardeer ik.

O ja, je hoeft niet aan te nemen wat ik heb gezegd….maar hey…wie de schoen past….trekke hem aan.

Xxx

Jubes

 

 

1 Comment

Laat een bericht achter