Zand erover…

Vergeven EN vergeten. Een van de idealen van een christen is vergevingsgezind zijn. Want zoals Jezus voor ons stierf om onze zonden te dragen, zodat wij vergeving zouden ontvangen, zo verwacht Hij dat wij anderen vergeven. Vergeven staat haaks op wat deze wereld ons leert: ‘boontje komt op zijn loontje’, ‘karma is een b*tch*’ en je krijgt wat je verdient. 

Vorige week was het Pasen en hoewel het voor heel veel mensen paaseieren zoeken betekent, met bijbehorend Paasontbijt- en brunch geld voor mij dat ik er extra bij stil sta , dat ik niet perfect ben. Dat ik ontzettend veel tekortkomingen en oneffenheden heb. En dat het prima is, voor God. Dat mensen van nature zondig zijn en dat Hij daarom een offer heeft ingezet. Om onze imperfectie en Zijn perfectie met elkaar te verenigen. Er is bijna niemand die ontkent dat Jezus bestaan heeft, de wetenschap onderbouwt dit, de geschiedenis eveneens. Ik geloof dat Hij bestaat. Ja, met de nadruk op de tegenwoordige tijd. En Hij is gestorven en weer opgestaan. Yup, I said it…that’s what His Word says.

 

Klinkt het je onwaarschijnlijk in de oren? Een God die zijn Zoon laat sterven? Hoe bizar is dat? Voor mij is dat juist een teken dat God heel veel van de mensen moet houden. Je Zoon opofferen om je vriendschap met de mens te herstellen. Hij stierf voor al onze zonde, zodat Hij ons kon vergeven. Vergeven. Ik heb dat altijd iets bijzonders gevonden. Het lijkt bijna heilig, iemand die jou iets heeft aangedaan vergeven. Het ongedaan maken door te kiezen voor vrede. Hoe werkt dat dan precies?

Ken jij van die situaties dat iemand je iets heeft aangedaan in het verleden? En als je er aan denkt dat je dan precies die boosheid ervaart die je ervoer toen het net gebeurd is? En als je er nu eens over nadenkt dat die boosheid vaak de persoon waar je boos op bent niet verandert, maar jou wel?  De Bijbel zegt dat we onze vijanden en degenen die ons kwetsen of mishandelen moeten vergeven (Lucas 6: 35,36)

Faith 2

En ik dan, denk ik je nu misschien? Ik wil een ander best vergeven, maar komt diegene er dan gewoon mee weg? Moet ik nou gewoon over me heen laten lopen? Ook hier geeft de Bijbel een heel duidelijk antwoord. Zo zegt de Heer dat als wij bidden en vergeven Hij de rest zal doen. En Hij zorgt er zelfs voor dat al onze pijn (een reden dat we vaak weigeren te vergeven) meewerkt ten goede (Romeinen 8: 28). Het gaat zelfs nog een stapje verder: Hij zegt zelfs dat onze schade en schande dubbel vergoed zullen worden ( Jesaja 61:7).

Toen Jezus stierf, droeg Hij al onze zonden, al onze imperfecties. En in Zijn tijd op aarde verkondigde hij hoe de oude wetten werden vervangen door twee nieuwe: (1) heb de Vader lief met heel je hart en ziel en (2) heb uw naasten lief als uzelf.  Liefde tonen, dat is eigenlijk vergeven. En stel je zelf eens de vraag, wat heb je liever: vrede of je gelijk?

Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze. Liefde is altijd bereid om het beste in elk persoon te zien. (1 Korintiërs 13:7)

En vergeten hoe doe je dat dan? Als je eenmaal vergeven hebt? Ik geloof dat als je iemand vergeven hebt…en dan bedoel ik echt vergeven, dat de vrede die je daarmee hebt ook doet vergeten. En dan heb ik het niet over het uitwissen van een situatie. Ik bedoel dat het je niet meer constant bezig houdt, het geen wrok met zich meebrengt en geen nare nasmaak. Ik geloof dat je alleen kunt vergeven door Gods kracht, omdat het op menselijke kracht gewoon niet mogelijk is. Ik geloof het, omdat ik het heb gevoeld, heb ervaren en de verandering door vergeving heb gezien.

 Ik geloof het omdat ik er voor kies niet meer altijd mijn gelijk te willen halen, maar ik kies voor vrede, voor rust. Zand erover. En dat, dat heb ik niet op eigen kracht kunnen doen. Want weet je? Ik ben gewoon niet perfect…

 

-X-

Jubes

 

 

2 Comments

Laat een bericht achter